EDITORIAAL                                  Voorzitter  Paul REEKMANS        2 

 

In de tweede nieuwsbrief voor dit werkjaar nemen we een mogelijkheid tot verwerven van studiebeurzen onder de loep. Wie zich geroepen voelt, kan het maar proberen. Eigenaardig genoeg dateren de studiebeurzen, waarover we het hier hebben,  uit de nalatenschap van eerbiedwaardige Leuvense families of van bekende figuren die ooit in Leuven hun sporen nalieten. Sinds vele eeuwen  verlenen ze aan jonge mensen de mogelijkheid hun studies - onder bepaalde voorwaarden - te helpen bekostigen.

Straten en pleinen leveren steeds een boeiend spektakel. Straten zijn als bloedvaten waar het leven doorstroomt; pleinen zijn rustpunten waar men op adem komt. Wanneer men de kans krijgt dit scenario vanuit de hoogte te zien, wordt het beeld nog boeiender. Wanneer men geniet van de foto's van een landschap of een stadsbeeld in een kijkboek, kan men nooit de sfeer vatten die men krijgt wanneer men de werkelijkheid beleeft. Want met de ogen open ontdekt men pareltjes, die men dikwijls achteloos voorbijloopt. Schrijvend over het Hooverplein, en verwijlend bij het monument voor Edouard Remy, vraagt Leo Galicia de aandacht voor de inplanting van deze beeldengroep in het groene eilandje, ontworpen door Victor Horta, toch een van de coryfeën van de Art Nouveau.  Lambert Juveyns in zijn bijdrage behandelt het aandeel van Pieter Braecke, de beeldhouwer van de groep, en wijst  terloops op de verloederde toestand van het hekwerk dat Victor Horta schiep als afsluiting van het tuintje.

Nu het postgebouw in het stadscentrum weldra in een andere rol zal functioneren en het kliënteel andere artikels zal voorgeschoteld krijgen,  past het om een bijdrage te wijden aan de geschiedenis van het gebouw dat meer dan een eeuw lang een belangrijke functie vervulde in dienst van Leuven en haar bewoners. Niet alleen wegens de eerbiedwaardige ouderdom van het gebouw, maar omwille van het karakter van de omgeving zou de stad de invulling van het postgebouw zeer kritisch moeten afwegen.

In een andere wijk van de stad doet zich een haast zelfde probleem voor. Het Pater Damiaanplein heeft ook een eigen karakter dat niet met radikale grootschaligheid kan ingevuld worden. Op vraag van een betrokken buur, stelden we daar  een onderzoek in. U leest dit verder in deze Nieuwsbrief onder de rubriek “Patrimonium-nieuws”.

Is het dan toch zo dat onze  leden - en  lezers - ons voldoende geloofwaardigheid toeschrijven, wanneer het om het bewaren en verdedigen van de omgeving gaat?

Het is een van de pijlers waarop onze vereniging rust.

Intussen vordert de inhoud van ons volgend Jaarboek, waarvan we een tipje van de sluier willen lichten. Waarom niet een blik op de situatie van het pauperisme in de stad in de loop van vervlogen eeuwen of een kijkje op het Pater Damiaanplein? En wat nog meer? En wat ging er verloren in de Sint-Kwintenskerk die onheugelijke zaterdag 22 september 2002?

Intussen zullen we over onze excursie naar de zuidkant van het Pajottenland kunnen napraten. Helaas voor de laatkomers was de bus na enkele weken reeds compleet gevuld en moesten we velen terug naar huis zenden. Naar vroegere traditie blijven we immers houden aan één autocar. Een volgende keer meer geluk? We kijken reeds uit naar de herfst-excursie. Daarover meer info in een volgende nieuwsbrief.

Maar noteer dus ook dat we binnenkort een Salon zullen inrichten onder het motto een “In Memoriam”. Een laatste groet naar wat in de laatste jaren opgeofferd werd aan modernisering, aan verloedering, aan banalisering, aan manhattanisering.

Maar we laten ook een plaats voor wat we de opvolgers kunnen noemen voor wat er ooit verdween of wat in het stadsbeeld een verfrissend beeld bracht. Waarom zou men anders de slogan hebben gekozen:

Leuven eeuwenoud, maar toch…zo hopen we: nog lang springlevend…

 

De stichtende leden LHG vzw : J. Halflants, G. Vanderbeeken, L. Galicia, R. Kenis, P. Reekmans,    L. Juveyns, J. Devos.

 

NIEUW!                                                                                                         

 

In navolging van vele andere Belgische steden, die zoals Leuven over een belangrijk archief beschikken, is men in Leuven thans eindelijk ook overgegaan - na lang aandringen - tot het stichten van een vereniging "Vrienden van …".  Het Leuvens stadsarchief, dat in het Vande Veldecomplex, Rijschoolstraat 4 een vaste stek heeft, vergast de Vrienden met een swingend SALSA-motief. Inderdaad, de bestuursleden vonden hierin het motief om Samen Actief in het Leuvens  Stadsarchief mét een uitroepingsteken.

Het stadsarchief is een openbare dienst, waarvan de inzet en het enthousiasme van het personeel gekend is voor de hulp die ze haar bezoekers biedt. Niet alleen doctorerende studenten, maar de modale Leuvenaar op zoek naar zijn voorouders of bouwmeesters op zoek naar een lang verlopen bouwtoelating, kunnen hier met succes terecht. Ook de leden van het Leuvens Historisch Genootschap vinden hier hun gading. Die vergeten trouwens niet dat ook het Rijksarchief met zijn stek in de Vaartstraat voor hen openstaat.